Kast en co

July 3rd, 2009

Wij zijn een beetje slecht in het uitkiezen van baby-artikelen.

Zo komen wij rillerig bij de gedachte aan een toestelletje dat eten kookt en mixt en al.
Wij hebben nu nog altijd geen kast om baby’s op te verversen, wij doen dat na bijna 2 jaar nog altijd op tafel. We hebben ook geen baby-kamer, want die is ook naaikamer, boekenkast en knutselgerief-in-één.

Ik hoor collega’s druk bezig met het inrichten van kamers, assortie gordijnen en kussenslopen en dan denk ik: ‘help!’, want geslacht, doopsuikers en meer van dat, dat is hier gelijk nog niet aan de orde.

Ik weiger een Doomoo te kopen voor mijn kinderen, omdat ik ons zeteltje van 35 euro veel zaliger vind, en stukken goedkoper en gemakkelijker. Ik doe niet mee aan dure steriliseerapparaten en ingenieuze pamper-geur-verdrijvers, met hygiënische zakjes die de pampers apart verpakken en inwikkelen, speciale zetels om borstvoeding in te geven die stukken van mensen kosten. Poppen die mijn hartslag nabootsen. Ze hoort de mijne wel als ze aan mijn borst ligt en in de draagdoek hangt. Bovendien moeten kinderen leren slapen zonder al te veel hulpmiddelen, want ge kunt ze eigenlijk aan alles aanhankelijk maken zo.

Ik vind die hele baby-markt zwaar opgeklopt en overdreven, en zelfs bijna niet eens verleidelijk.

Waar ik wel bij zweer: de draagdoek, zeker in het begin, want ik heb hem dagen, weken héél véél aangehad, en mijn baby werd er steevast rustig in. Wat ik daarnaast nog handig vind: de TrippTrapp. Ze zit er veel in, en graag ook. Wat ik wel wil, en al veel eerder moest gekocht hebben: de Handy-Sit, het stoeltje dat geen plaats inneemt en keigemakkelijk is als je op verplaatsing bent.

Tot daar mijn baby-spullen-analyse.
Nu nog op zoek naar een schone kast voor onze kleinste, en een koppel lakens ten optelle, want met dat warme weer krijg ik ze niet op tijd gewassen.

2 Responses to “Kast en co”

  1. nonkel Says:

    laat nonkel maar zorgen voor de doopsuiker en dergelijke voor de geboorte,zal iets moois worden,is nu al aan het broeien in mijn hoofdje.

  2. Els Says:

    Oh, Marie, wat ben ik blij met dit stukje. Ik kan je niet zeggen hoeveel keer ik “neen” heb moeten zeggen bij de vraag: “is de kinderkamer al klaar?, heb je al dit of dat? Welke kleur ga je kiezen..”. Een boorling, baby hoeft dat voor mij allemaal niet. Het plezier is aan de ouders en ok, je kan er maar van genieten. Doch, het moment dat het een sleur of een moeten wordt wordt het een ander verhaal en haken wij thuis af. Ik vraag me ook af of moeders het belletje dat ze tijdens de swangerschap op hun buik dragen om de baby rustig te maken ook aan de wieg hangen? Ik heb de ervaring dat zingen tijdens de zwangerschap enorm veel effect heeft, zowel voor moeder als kind. Onze J geniet er nog steeds van, de liedjes die ik zong tijdens zijn zwangerschap maken hem nu nog steeds rustig. Na drie jaar, dat kan tellen als effect!
    We zijn wel trots dat, nu onze kids groter worden, ze elk hun eigen plekje hebben. Nummer vijf moet nog even geduld hebben en wij ook. Toch nog even koesteren, zo’n klein kadet op onze kamer!
    En ja, een handy-sit hebben wij ook, heeft veel dienst gedaan, doet dat immers nog steeds bij bezoek van kleine mensjes!Een nuttige aankoop!

Leave a Reply