Eerst was er het einde van het schooljaar.
Met lovende kritieken, tranen en beschrijvingen die passen bij Anouk als geen één.
We waren blij, wij.
Met dat kind met het grootste hart van de hele klas, die altijd helpt, veel en hard werkt en eeuwig spontaan en blij is.
Wij zijn hier blij in ons huis met zulke kinderen.
Er waren correcte punten, die goed weerspiegelen wat Anouk kan en wat moeilijker lukt.

Er was de fijne ontmoeting met de beste notenleer-meester van de hele wereld, en massa stoef die we daar mochten ontvangen. Dat ze hard werkt, regelmaat heeft en immer beleefd en vriendelijk is.

We zweven een beetje van zoveel gestoef, echt waar.

Wij hebben dan ook het heerlijkste kind van negen dat je je in kunt beelden. Echt waar.

En nu vakantie, spelen, spelen, spelen.

No Responses to “Van zon, vakantie en couscous”

  1. tante ingrid Says:

    Gestoef … omdat ze het verdient!
    Proficiat, Anoukje.Ga zo maar verder!
    Je hebt je op alle vlakken zeer goed ingezet en nu mag je met volle teugen genieten van 2 maanden grote vakantie.
    Proficiat ook aan de ouders.

  2. Machteld Says:

    Ze is blij met kleine dingen, zoals een kastje apart in de camper voor haar kleren. Ze zaagt niet als het de hele dag regent. Ze is bezorgd om Frans, als wij met ons tweetjes naar een film liggen te kijken, en blij als ze hoort dat hij in een lang gesprek raakt met een buur: gelukkig, zucht ze, Frans heeft een vriend. Ze neemt een geschenkje slechts na veel aandringen aan. Ze begrijpt dat ze niet uit ons zicht mag verdwijnen als ze voor de camper speelt. Ze sabbelt op een smoelentrekker en geeft hem aan mij als het zuurste ervan af is, omdat ik daar niet tegen kan.
    Op restaurant wacht ze met haar ene gerecht tot wij aan ons hoofdgerecht toe zijn. Ze spreekt tegen iedereen, kinderen en volwassenen. Ze leest de plattegrond van Bokrijk alsof ze nooit iets anders gedaan heeft. Ze doet mee aan een spelletje in de speelschuur en haalt 4 op 5. Ze is heel wijs en ik moet een paar keer zeggen: je hebt weeral gelijk. Als ze thuiskomt is ze apetrots: ik had altijd gelijk. Ze zegt gedecideerd nee, als je haar vraagt of ze eens naar haar mama wil bellen, dat doet ze niet, want dan mist ze haar mama te erg. Als ze de dag waarop ze naar huis gaat wakker wordt, zegt ze: ah, vandaag zie ik zusje terug.
    Kan dit meisje zich in augustus nog een vrijmaken voor een weekendje? Frans en ik zouden daar zo blij om zijn.

Leave a Reply