Rust

June 28th, 2009

Een vierde zwangerschap brengt rust.
Rust in je hoofd en deze ook voor rust in mijn lichaam.

Waar de vorige zwangerschap doorspekt was met kwalen, verloopt deze extreem rustig.
Alleen mijn borsten weten niet goed wat hen overkomt.
De hoofdpijn is over, de misselijkheid was zeer beperkt, en het migraine-gevoel, dat de vorige keer onafgebroken zinderde door mijn logge lijf, blijft voorlopig weg.

Een vierde kind is zo erg anders dan alle voorgaande.
Het voelt zo vertrouwd aan, je weet wat er komt.
Het voelt ook definitief aan, want dit wordt wellicht mijn laatste zwangerschap. Er hangt een stukje nostalgie aan vast, alvoor deze periode om is. Het schiet soms eens door mijn hoofd: ‘ Laatste keer…’, maar zelfs die gedachte brengt rust met zich mee.

Materieel is het ook pakken gemakkelijker dan voorheen: geen lijstjes met dingen die nog aangeschaft moeten worden, want wij hebben echt alles al. Op een nieuwe stoel én andere draagdoek na. Want Jan wil heupdragen deze keer, nu Clarisse haar papa benoemd heeft tot persoonlijke draagstoel. Het moet gek zijn, want veel heup heeft hij gelijk niet, met zijn 65 kilo en maat XXS rond de heupen.
Mijn heupen, daarentegen, beginnen een beetje Afrikaans te groeien, na die 30 maanden zwangeren. In vergelijking met 10 jaar terug dan toch.

Maar ik hou van dat andere lichaam, dat minder vast is en vol tekenen van mijn kinderen zit. De plek van de eerste, de striem van de tweede, de donkere plek door de derde. Geen enkele tattoo-meneer zou het zo schoon kunnen maken, en zo echt alleszins.

En voor al degenen die het van plan waren, en zij die het al gevraagd hebben: ‘Neen. Wij gaan niet per sé voor een jongen, zo zijn we hier niet, in ons huis. ik hou van dochters, en drie dochters lijken mij al even heerlijk.’ ‘t Is maar dat je het weet.

No Responses to “Rust”

  1. Els Says:

    Hoe mooi beschreven. Ik kan het zo herkennen. Een vertrouwd gevoel maar toch nog vol van verwondering en bewondering voor dat wonder. Een veilig gevoel van het bekende met dat vuurwerk van het onbekende. En dan de rust van : dit is vermoedelijk de laatste keer, laat me maar genieten, het relativeert zoveel kleine dingen!
    Marie, geniet waar kan en knor ook eens als het nodig is. Dat geet je het mooiste evenwicht! Veel geluk!

  2. Louise Says:

    Morgen Ladies night? 🙂

  3. tante ingrid Says:

    Zopas terug uit Noorwegen en daar is iedere donderdag Ladies night.Mooi, hé!

  4. clarissejananoukmarie Says:

    Zeker mooi. Een fijne gedachte, die meerdere vrouwen in dit land zouden moeten hebben 🙂

  5. annava Says:

    ooh ik ben heel erg blij voor jullie.
    Proficiat! Veel plezier

Leave a Reply