Het werkwoord kopen

June 18th, 2009

Een jaar geleden, zowat, dachten we: ‘Wat als we nu eens een huis kopen?’

Maandenlang bleef het bij ‘als’ en een voorzichtig redeneren. Mijn huis, dacht ik verschrikt, mijn huis. Ik woon zo graag waar ik woon, en er zijn weinig dingen die mij hier zouden wegkrijgen.

Nochtans.

Een bel-étage. Ik zou er vroeger mee gelachen hebben, met schone verdiepen. Véél te ouderwets, te raar en een groot verlies van ruimte beneden.
Maar na zes jaar, vroeger zelfs, went het. Het went om boven te wonen, een gigantische gang te hebben en een tuin op het eerste verdiep. Tuintje.

Maar ja, dat dromen werd een zoektocht, die al bij al meeviel. Want ik doe dat dus niet graag hé, huizen zoeken. Ik krijg de kriebels van Immoweb en word altijd enthousiast bij de verkeerde huizen.

We kwamen in een goedkoop smijt-mij-om-en-bouw-mij-gerust-opnieuw huis in de Brugse Poort.
Het was gelukkig te klein, want ik was al een beetje verliefd. Ik zie Jan nog altijd zuchten.
Van opluchting hé.

We kwamen vervolgens in een piepklein huis in Mariakerke, dat ik echt lelijk en afschuwelijk vond. Met een hippe Immomadam die een beetje deed alsof ik haar vriendin was en zwaaide met haar telefoon-agenda-dinges. Brr.

Er kwamen nog: huizen met gesloten muur, huis dat fijn was maar te klein, en dat al na één dag werd verkocht, huis met werk en mogelijkheden en een verlaten huis, waar de kinderen blijkbaar halsoverkop waren verhuisd door een echtscheiding.

Een mens ziet nogal eens wat. Neem daar verhalen bij hé, want voor ik het weet vertellen mensen mij hun leven. En dan voel ik me weer slecht. Want meestal ging het om een scheiding, verlies, of ziekte.

En elke keer keken we naar elkaar, zuchtten en zeiden: ‘t Is gelijk dat niet hé.’

Tot het huis met veel werk aan onze horizon verscheen. En ik was verliefd. Op het huis en zelfs een beetje op het werk. Maar ja, dan hadden we plots een fijne buurman die stukken realistischer denkt dan ikzelf en die zei: ‘Bezin eer ge begint.’

En ik bezinde, en op aanraden van de man van mijn vriendin, én de vrouw van mijn buurman, gingen we dan toch maar eens naar een huis hier om de hoek. Ge wist maar nooit.

En gisteren hebben we handen geschud met de mensen van dat huis. En ze zeiden: ‘Het huis is van jullie.’ En morgen worden er compromissen getekend, en wordt er gedanst en gefeest hier in ons huis.

Want wij hebben hier dus zowaar een huis gekocht. Een huis dat past bij ons, zei mijn nichtje. Ik vind dat ook, jong.

Oh ja, en nu zowat iedereen die ik ken het weet: wij krijgen ook een baby, trouwens. Er zit een Reus in mijn buik, en die krijgt de komende maanden de naam Parel, aldus Jan en Anouk. Ik had eerder aan Reus gedacht, maar bon, de meerderheid wint.

Parel, dus. Die ook nog wel als beebie wordt aangesproken. Die volgens Clarisse altijd slaapt (beebie laapt) en het liefst bedekt en zedig blijft (buik toe, mama).

Is dat zo, dat je anderhalf-jarigen en een beetje moet voorbereiden op de komst van een nieuw kind. Ja? Met boekskes en al? Met emo-verhalen en ‘Kijk eens naar de buik van mama’-bevelen.
Daar heb ik dus eens geen ervaring mee, sie. U wel?

14 Responses to “Het werkwoord kopen”

  1. Els Says:

    Marie en ook Jan: ik ben BLIJ voor jullie dat jullie je huis gevonden hebben. Dans en feest maar, geniet van dit moment, van de dromen, van het mogen “bouwen” aan je leven.
    En ja, ik ben ook reuze blij dat jullie gezin groter wordt. Maar dat wist je al. Hoe je je kleine meid hierop voorbereid? Ik ben er expert in. Weet je wat ik gedaan heb? Gewoon laten zijn. Soms gesproken, soms gezwegen, één maal een boekje in huis gehaald “kiki krijgt een zusje” maar, nooit echt gelezen. We zijn ook nooit bang geweest van “die neemt die plaats nu in”. Dat deden anderen wel voor ons. En wij, wij keken hoe alles evolueerde, luisterden naar onze kinderen. En, het is goed gekomen (denk ik toch)!
    Nog één kleine anecdote. toen ik zwanger was van J zei A altijd dat er een olifantje in mijn buik zat, neen, geen baby. We hebben ook dat laten zijn. Tot A. zelf zag dat J waarlijk een baby-broertje was en, A was direct gesmolten!
    Het loopt wel los, Clarisse zal een super grote zus zijn. Laat haar nu nog maar even haar plaats als kleinste!

  2. sarah Says:

    Howla! Dubbele uitbreiding dus? Dat vraagt natuurlijk ook om een DUBBELE PROFICIAT!!! xxx

  3. Lieve Says:

    Een proficiat voor jullie ! Geniet die mooie tijd
    met Reus !

  4. Lien Says:

    Proficiat! Met het huis en de baby! Voor wanneer is het?

  5. clarissejananoukmarie Says:

    @Lien: voor 1 januari. Jan verjaart dan ook, trouwens.

  6. clarissejananoukmarie Says:

    @Els: Je leest mijn gedacht. Niet teveel tralala rond maken, en alles een beetje laten komen zoals het gaat, hé. Bedankt voor de tip!

  7. Tamara Says:

    Proficiat met de dubbele aanwinst!

  8. Tante Mieke Says:

    Wat fijn Marie, Jan, Anouk en Clarisse , een baby op komst en een nieuwe thuis…. oh oh veel in het vooruitzicht maar ook heel boeiend! Marie, je tante Mieke heeft reeds een stapel boekskes klaar liggen boordevol ideeen en hierbij stel ik mij ook kandidate om jullie bij te staan bij de inrichtingvan jullie nieuwe huisje. Ik ben zo benieuwd! Proficiat petekind van mij, ik ben eigenlijk heimelijk héél trots op jou. Knuffel

  9. marc ogiers Says:

    Oprecht blij voor jullie. Eindelijk je eigen nest dat je naar eigen goeddunken kan inrichten.
    Hou me maar op de hoogte van het werk dat er moet gebeuren. Ik zal je met raad en DAAD bijstaan.

  10. clarissejananoukmarie Says:

    @tante: bedankt.
    @Marc: Jaaaa! Voor de vloer vooraan en de keukendeuren. Bedankt!

  11. lena Says:

    God, ik ben er de hele tijd mee bezig, constant aanwezig in mijn lichaam, jullie nieuwe huis en dat kleine mensje dat erbij komt… nog eentje voor mij om graag te zien, welkom reusje of parel

  12. cica Says:

    Allemaal toffe vooruitzichten . Een eigen huis , een nieuwe baby…. Gefeliciteerd!
    Welkom Parel.

  13. mama Gyasi Says:

    Wat een heerlijk nieuws! Geniet van het wondertje in je buik.

  14. nonkel Says:

    mocht er materiaal nodig zijn om veranderingen te doen, Nonkelheeft bijna alles, zaagtafel, cirkelzaag,verstekzagen, en noem maar op, dus niks kopen, alleen lenen bij nonkel choco, en euh hij is niet verhuurbaar momenteel, te druk in zijn kotje, succes lievekes en hoop je snel te zien eens op een bbq hier bij ons, zal tijd worden dat Clarisje hier de wondere tuin kan ontdekken, van groeten en kruiden(ps vandaag op 3uur tijd 9 courgettes)

Leave a Reply