Papa

April 17th, 2009

Als er één iemand het hart van onze jongste beroert, dan is het papa wel.
‘Papaaa’, met een lange uitgestrekte ‘aa’ van contentement. Van pure verliefdheid, zou ik zo durven stellen.

Ze vindt alles wat hij doet, grappig. Ze lacht naar hem alsof zij beiden grote geheimen koesteren. Ze geeft hem trouw alles, maar dan ook alles, wat ze op haar wandeltochten tegenkomt. Ze brult als ik zijn haar knip, en kijkt me minutenlang verwijtend aan.

Maar als ze zich ‘s avonds in haar slaapzak draait, met een knuffel in haar handen en de ogen al half dicht, strekt ze haar armen naar me uit en zucht bij het slapengaan nog één keer: ‘tata, mama’.

Ik wil voor één keer in mijn leven, voor één keer maar, de tijd wat trager laten gaan.

No Responses to “Papa”

  1. els Says:

    Marie, genieten is de boodschap. leven van moment tot moment, gewoon bewust, niet proberen vasthouden maar bewust zijn. Voor mij is dat de beste manier om de tijd de tijd te laten en het leven te leven zonder angst dat je niet zou genoten hebben van het goede in het leven.

  2. Kruimel Says:

    Koesteren wat voorbij is.
    Genieten van vandaag.
    Verlangen naar wat nog allemaal komt.

  3. annava Says:

    Mooi geschreven zeg. En herkenbaar. Genieten, dat moet je doen inderdaad!

Leave a Reply