over echt

July 1st, 2017

Vorige week, toen het nog warmer en zonniger was, gingen we na het avondeten petanquen hier in de buurt.
We kochten een eind geleden een setje op de rommelmarkt, en het stond nog ongebruikt in de kelder.

Ik stopte wat ijsjes in mijn fietstas (het is dichtbij dus ik hoopte dat ze niet gingen smelten), en we koersten tot aan de heerlijkste petanqueplek van Gent.

We speelden al bij al een half uur.
Ik stond op voorsprong, het kleintje bleef achter en toen mijn lief op het laatst opzettelijk zijn bal misgooide, zodat ze ook één punt scoorde, krakte mijn hart.
Omdat het zo fijn was en omdat vaders zulke dingen doen voor hun dochters.

Ze vonden het verrukkelijk, en wij ook.
Clarisse las een strip (ons lees- en schermkind is zo moeilijk te verleiden tot buitenshuis), en wij scoorden om het meest.

Dat is echte tijd, he.
Dat is niet rushen doorheen het leven, dat is echt leven, vind ik.

Dat staat op dezelfde lijn als écht luisteren naar kinderen, als ze iets willen vertellen.
Ik doe het vaak niet, maar ik probeer het soms echt te doen. Stil zitten en luisteren naar hen. Stilstaan en kijken naar wat ze willen tonen.
Echt nadenken over wat ze zeggen. Met hen praten en niet tegen hen.

Onze dagelijkse wandelingen naar school zijn ideale momenten, maar ze zijn wat verwaterd doordat mijn lief ze vaker naar school brengt, en we met het mooie weer soms fietsen in de plaats van stappen.

‘Ik wil naar school stappen, samen met jou’, piepte het middelste kind, en ik zag haar herleven toen ze een half uur aan een stuk gedetailleerd kon vertellen over dieren, vriendinnen en de boeken die ze leest.
Ik zie de blinkers in de ogen van onze tiener, als ze met ons praat over gedragswetenschappen en over hoe boeiend ze dat vindt.
Mijn kleintje herleeft als ze naast ons kan tjooln, heelder dagen zou ze niets anders willen doen.

Ik denk dat het nodig is, als ouder, dat we dat doen. Veel meer nodig dan de kleren waarmee wij hen kleden om onze eigen stijl uit te drukken (ik ga daar iets over schrijven binnenkort!), en veel meer nodig dan materialisme van gelijk welke soort.
Ik denk dat we oprechte en weerbare mensen maken, die later ook echt zullen luisteren, en stil zullen staan bij wat andere mensen denken en doen.

Ik ga veel luisteren naar hen, deze zomer.
Naar hen en naar mijn lief.
Mooiste voornemen van de zomer, alvast.

Fijne vakantie, mensen, één met zon en veel tijd en goei eten en een lijf dat mee wilt.
x