therapie

March 7th, 2017

‘misschien moet je eens naar de osteo, Marie?’, zei ze toen ik weeral zoveel pijn in mijn nek en rug had dat ik dacht dat ik zou creperen.

‘Jaja’, antwoordde ik, en ik dacht bij mezelf: het zal toch niet helpen.

Maanden later zat ik bij de huisarts. Bij mijn goede, goede huisarts, echt waar, ik wou dat ieder van jullie een huisarts had zoals die van mij, die haar gewicht in goud meer dan waard is.
‘Kine’, zei ze, ‘of osteo als je wilt, echt, het zal goed doen.’

Na één beurt was het beter. Z.o.v.e.e.l. beter. Hij zei, op een rustige toon, maar vastberaden: ‘je moet echt niet zoveel pijn hebben hoor, dat is voor niks nodig. Tot volgende week.’

Ik heb sedertdien wel nog pijn, maar draaglijk, en elke beurt bij hem is een soort verlichting van jewelste. Het gevoel als ik op mijn fiets naar huis rijd, is ‘ojoo’.

Wat ik toen allemaal niet wist, is dat hij naast kine en manuele therapeut en osteo ook een mens is van wie ik ondertussen echt gaan houden ben. Een vader zoals ik er één zou willen. Het lijkt of hij mijn lijf kent vanbinnen en vanbuiten en ik zeg elke keer ‘maar echt, ik wist niet dat pijn zo gemakkelijk kon verholpen worden en ook niet dat ik er zo deugd van zou hebben’. Dat halfuur om de 2 weken, dat is me goud waard. Werkelijk heel veel goud.

Toen ik woensdag op zijn tafel lag, en we het hadden over dingen dicht bij me die ernstig zijn, me zorgen baren en me verdrietig maken, zei hij:
‘ ik ga niet zeggen dat alles altijd goed komt, maar wel dat je hoop moet hebben. en ook dat je, als je de allesomvattende liefde kent, zoals jij, dat je dan veel geluk hebt in je leven. Omring je met de goede dingen en het zal vanzelf de goede kant uitgaan. ‘ We keuvelden nog, over verliefdheid, liefde en langdurige vriendschappen, en het deed zo’n deugd. Maar werkelijk, zo een ongelooflijke deugd.

Wat is dat toch fijn, dat een mens in tijden van zorgen omringd is door de besten. Ik moet een aparte post wijden aan alle mensen die ik de laatste weken heb gesproken, gebeld, geschreven, gezien en gevraagd: maar werkelijk: we zijn zo ontzettend dankbaar, hier thuis, dat we zoveel liefde kennen en krijgen en voelen en meemaken.

Het is een fort, hier in ons huis, en het is meestal wel bestand tegen de zwaarste stormen, maar het is mede door alle mensen dicht bij ons, dat het draaglijk blijft.