Ganzerik

March 9th, 2016

Het is een buurt die me vreemd is, de Rooigem en al wat erachter ligt. Ik kom er enkel om mijn dochters te leren zwemmen.

Op een zaterdagmiddag had ik om 12u afgesproken in de Ganzerik, en mijn dochter en ik wandelden van het zwembad met onze ogen toe naar daar. We waren te vroeg want de lieve meneer die alles in orde aan het brengen was binnen, zei dat het nog 12 minuten duurde voor ze opengingen. Ideaal voor een kleine wandeling in de buurt en het besef dat alles dicht bij elkaar ligt, in mijn lievelingsstad, en dat ik op zaterdag meer met mijn kinders naar de Bourgoyen moet.

Om 12 uur riep hij ons binnen ‘kom maar hoor’ en we waren de eerste klanten, dus we konden volop tafeltje kiezen en kijken naar hoe mooi het er is.
Binnen de minuut wist ik wat er op de kaart stond (weinig keuze, heerlijk heerlijk) en kreeg mijn dochter spontaan twee kleur- en tekenboeken. Tekenboeken en mijn kleinste dochter zijn een geweldige combinatie, de max om op die manier mijn zaterdagmiddagen door te brengen.
Mijn zus kwam binnen, we bestelden quiche en toast champignon. Simonne kreeg roze limonade: zo lekker zeg, wat zurig prikkelend. Een verademing in vergelijking met de flauwe vlierbloesemdrankjes die voor veel geld worden verkocht. We werden verwend met vers brood, reuzel (ah, dagen zonder vlees, we hebben gezondigd) en een heel attente meneer die zoveel oprechtheid uitstraalde dat mijn hart ervan piekte. Mor lekker zeg, zowel de toast als de quiche.

Het eten was heerlijk en ontzettend betaalbaar (ik dacht dat ik het misbegrepen had, € 10,00 per bord), en naast ons zat een geweldig oud koppel met wie we na het eten een lange gezellige babbel hadden. Ze woonden aan de overkant, en konden niet zwijgen over hoe heerlijk het was met een cafe als dit aan de overkant van de straat. ‘Madammeke, we herleven’.

Elke buurt zou zo’n plek moeten hebben. Zo’n café, restaurant voor iedereen, zeker voor de mensen uit de buurt, en oh, zeker ook voor kinderen. ‘Zo zalig, mama,’ zei mijn dochter toen we naar de bus stapten, nadien, ‘zo’n heerlijk café.’ Ik kon haar volgen, want ze was welkom geweest en as je ergens echt welkom bent, dan voel je dat, ook als je 6 bent.

Het is gemakkelijk om een concept te bedenken, schone lampen te kopen en een logo te laten ontwerpen waar iedereen nieuwsgierig naar is. Goede bieren, speciale koffies, ik ken veel plekken die een arsenaal in huis hebben. Maar soms is het moeilijk om in dat concept een ziel te steken, die echt is en oprecht en niet alleen uitvijzers aantrekt. Marmer is schoon he, maar veel warmte komt er niet uit.

Gent heeft er een warme plek bij. Mét pannekoeken, en open op zondag.

Ganzerik
Druifstraat 29
9000 Gent
(open van woensdag t.e.m. vrijdag van 17 u. tot 1 u, op zaterdag en zondag van 11 u. tot 1 u)