Belofte

April 21st, 2014

Mijn schoonmama is als halfwees uit de oorlog gekomen.
Ze was vijf jaar.
Ze groeide verder op bij de broer van haar moeder, die later Peetje werd. Zijn vrouw, Metje, was haar nieuwe moeder.

‘Het is door haar dat ik nooit naar een gesticht ben gestuurd’, zei ze gisteren, toen we samen aan haar strijkplank stonden om strijkparels van de kinderen te strijken.

‘En toen zij oud werd, heb ik voor haar gezorgd. Ik zei tegen mezelf: ‘door haar ben ik nooit naar een gesticht gemoeten, ik zal er nu voor zorgen dat zij dat ook nooit zal moeten doen’.
Ze heeft voor haar gezorgd, tot Metje gestorven is thuis, met haar hand in de hand van mijn lief.

Ik nam haar woorden mee naar huis, kaderde ze in in goud en dacht: ‘hoe schoon kan het leven zijn, en hoe onvoorwaardelijk ook’.

Omgekeerd

April 3rd, 2014

Toen ik een kleuter was, rustte ik samen met mijn metje in de zetel.
Ze haalde elke keer hetzelfde deken uit de diepe ingemaakte kast in de gang, en zei: ‘Slaap maar’.

Ze lag naast me in de zetel, en ik voel de loomheid in mijn hele lichaam als ik eraan terugdenk.
Na een halfuur stond zij ontzettend stil op, ze rolde half uit de zetel, en ging koffie maken. En een cake bakken, of wachten op Dré de coiffeur die krulspelden in haar haar stak.

Ik sliep drie uur. Toen stond ik op, kreeg een stuk tulbandcake en mocht op haar schoot de gekleurde pinnen voor de coiffeur uit het potje halen.

Ze zei het altijd, aan iedereen die binnenkwam, dat ik wel drie uur had geslapen. Iedereen dronk koffie, een beetje flets, uit de thermos die al oud was, en waarvan het pompje stug werkte.

Toen ik deze week in de kliniek bij haar zat, was het omgekeerd.
Zij sliep, en ik deed mijn best om zo stil mogelijk te zitten en koffie te drinken. Ik keek naar haar en besefte dat er in mijn leven weinig mensen zoveel zorg gedragen hebben voor mij als zij dat heeft gedaan. En hoe ze meer dan tachtig jaar nederig heeft geleefd, heel veel in het teken van andere mensen, in tijden die ik nooit heb gekend, met weinig luxe en zonder evidenties. Hoe kunnen kiezen tussen patatten en puree weelderig klonk bij haar, en hoe dankbaar ze was voor de goede confituur, de vriendelijke verplegers en het goede bed.