Ondertussen

March 11th, 2009

Tussen hollen van onthaalmama naar school naar werk naar huis naar strijk naar huiswerk naar mezelf, was er eventjes tijd om te feesten in het weekend.

Magische Mie, is haar eeuwige bijnaam, omwille van haar verterende konijnetandjes, haar eeuwige honger en haar woordenschat die ongelooflijk uitbreidt.
De oudste staat erbij en kijkt ernaar en wordt door dat wonder gedwongen om vanalles te doen.
‘Pakke, pakke, pakke en komkomkom’ zijn dan ook de woorden die hier rond onze oren vliegen.

zusjesclarisse-potingmama-clarisse

Arkvaarders

March 6th, 2009

‘Ontstaat in nederigheid niet het schoonste goed van al?’

Ik las de zin op de rugkant van een treinzetel.
Het was geschreven met tipp-ex.
Ik vond het zo’n waarheid, dat ik vond dat het kon.
Zelfs in tipp-ex.

Zeker nu ik in het lezen was in ‘de Arkvaarders’, van Anne Provoost. Op de eerste bladzijde staat geschreven ‘de Kaft – ’02’, want ik hou nauwkeurig bij waar ik mijn boeken koop. Nu, 7 jaar later, steekt het in mijn tas voor tijdens het treinen deze maand.

Ze schrijft met een stijl die weinigen beheersen, met een taalgevoeligheid waar weinigen over beschikken. Inhoudelijk zijn haar verhalen sterk, en ik vind de thema’s altijd weer ongelooflijk. Haar research, die zeer grondelijk moet zijn, doordringt haar boeken, zonder ook maar op één moment storend te zijn.

Dat ze – naar mijn mening – betrekkelijk weinig in de media vertoeft, en niet om de haverklap gepresenteerd wordt als het woord ‘literair’ valt, verdient een pluim. Laat dat alstublieft, alstublieft, alstublieft zo blijven.

Hij is veruit de schoonste

March 1st, 2009

Hij is de schoonste kennis van Jan die ik ken. Jan is dé schoonste, maar bon.

Hij, die kennis zou zo in een film kunnen stappen en de hoofdrol spelen. Hij zou bijgevolg horden vrouwelijke fans hebben, die gillend om een handtekening zouden smeken.

Maar dit geheel terzijde.

Zijn vriendin bleek vegetarisch te zijn, werd me meegedeeld, nadat ik bijna alle boodschappen voor lamscouscous had gekocht/besteld. Geen nood, hadden de mannen onder elkaar afgesproken, ze graait wel groenten uit de bouillon.

Ik kwam niet meer bij: een bouillon van lamsschenkel en meer van dat. En daarnaast een vegetarische vriendin. Dat zou toch niet schoon zijn.

Een bladerdeeghapje met feta en spinazie, dan maar. Met gemarineerd seitangehakt, rauwe en gestoomde groenten en citroenpasta.
Blijkt Jan doodleuk thuis te komen, een uur voor onze gasten arriveren, met filodeeg.

‘Is dat geen bladerdeeg, dan?’

Gelukkig heb ik eerder met filodeeg gewerkt. Strudel dus.

Het nadeel aan filodeeg is dat het bestaat uit veel zeer dunne laagjes deeg, die zeer vlug in repen uiteen vallen. Bovendien moet je het kunnen bewerken op het moment dat het net genoeg ontdooid is, en niet later/vroeger.

Het voordeel van filo is dat je er duizend kanten mee op kunt, en altijd, zonder veel werk, fantastische creaties op tafel kunt zetten.

Benodigdheden:
– een rol filodeeg
– gesmolten boter
– een borsteltje om de boter mee in te strijken
– een vulling voor de strudel
– een ovenschotel / bakpapier

Voor de vulling: Ik heb al zowat alles dat in mijn mogelijkheden lag, geprobeerd. Asperges, paddestoelen en feta, gegrilde zoete aardappelen, vis en spinazie,… De enige voorwaarde is dat je ervoor moet zorgen dat de vulling niet te ‘nat’ is, iets dat met deeg vaak minder goed lukt. Zo vormden in het verleden paddestoelen en spinazie een niet zo goede combinatie, aangezien beide groenten nogal wat vocht afgeven tijdens het bakken. Wat wel goed lukt, is zalm en ricotta, paddestoelen en feta, verschillende gegrilde groenten (paprika, courgette en aubergine). Een kaas die wonderwel lukt en zeer pittig van smaak is, is halloumi. Een heerlijke combinatie met gegrilde paprika, trouwens.

Dan de voorbereiding.
Verwarm de oven voor op 200 °C.
Zorg voor een proper werkvlak.
Smelt de boter tot hij zacht en smeerbaar wordt. Ik zorg er altijd voor dat hij niet volledig gesmolten is, omdat hij dan moeilijker hanteerbaar is.
Strijk de bovenkant van elk filovel voorzichtig in met de boter. Doe dit echt heel voorzichtig, want filodeeg is teer. Stapel de ingesmeerde vellen op elkaar.

Leg je vulling bovenaan de stapel, kruid uitvoerig. Ik beleg een grote rechthoek, maar zorg ervoor dat de randen vrij blijven.

Rol daarna op, met vulling en al, en bestrijk nog eens uitvoerig met boter.

Leg de rol in je ovenschotel. Bakpapier is aangeraden, maar ik gebruik ook wel eens wat olijfolie om het aanbakken te voorkomen.

Zet 40 minuten in de oven, en hou aandachtig in de gaten, want soms gaat het wat vlugger. Het gebak is klaar als alle vellen krokant gebakken zijn, en het geheel mooi bruin kleurt.

Serveer warm, met een salade, dressing van yoghurt en andere eigen vondsten. Om te serveren snijd ik de rol, zoals bij een strudel of rollade, in dikke sneden van 2 cm. Hoe kleurrijker je vulling, hoe mooier het resultaat.

(aangezien mijn fotocamera op verplaatsing is, is het recept jammergenoeg zonder beeld.)

*Dit vindt iedereen lekker, echt waar. Kinderen zijn er verzot op omdat het ietwat op een loempia lijkt, door de krokante korst en de groentenvulling.
*Boter maakt het gerecht uiteraard vetter, maar filodeeg kan perfect bereid worden met olijfolie, als u wilt.