Sneeuw

March 19th, 2008

Er is sneeuw op komst. En wij gaan nu net naar de Ardennen. We mogen een weekendje mee naar de heerlijkste boerderij van heel ons land.
Als volwassenen houden we minder van sneeuw. Ik snap je, E. Ik denk er een beetje hetzelfde over. Sneeuw brengt zo’n rompslomp met zich mee, zeulen met pakken en kousen en mutsen en handschoenen en verkleumde kinderhandjes. Maar inderdaad, we moeten onze kindjes wat volgen in hun kinderlijk enthousiasme.
Joepie! Sneeuw! Joepie! Sneeuwmannen maken en een sneeuwballengevecht! Jopei! Plasjes gesmolten sneeuw aan de voordeur!Joepie! Eindelijk sneeuw.

ziek

March 19th, 2008

clarisse-grijpt.jpgclarisse-staart.jpg

het enige voordeel aan ziek thuis zitten is dat ik lekker veel tijd heb gehad voor clarisje, die bijzonder veel op mijn schoot gezeten heeft vandaag.

Koekoek

March 19th, 2008

Mail van mijn grootvader, met volgende inhoud:

Beste allemaal,
Dirk heeft vandaag een koekoek gehoord en duidelijk waargenomen.
Groetjes.
Peter
Het bericht dateert van 28 februari, wat extreem vroeg is voor de koekoek. Maar mijn nonkel, Dirk, die ook peter is van Clarisse, kent dieren en vogels zoals geen een. Hij bootst de koekoek dan na, waarop die dichterbij komt en antwoordt. Hm. Koekoeken in februari. Vreemd vroeg.

March 16th, 2008

Hier gaan wij naartoe deze namiddag. Een drietal uur. In de Bijloke. Joehoe voor goede akoestiek alleszins. Spannend wordt het wellicht niet, aangenaam verzekers wel. Go, Marc, go.

Anatomie

March 15th, 2008

Lichaamsdelen en anatomie zijn zeer indrukwekkend voor kinderen van 8.

Anouk vroeg zich deze avond af waar je eten eigenlijk naartoe gaat als je het inslikt. Ewel, van de mond en de speekselklieren naar de slokdarm en de maag en de dikke en dunne en endeldarm: spectaculair in haar ogen. Waar de lucht die je inademt dan wel naartoe gaat, vroeg ze zich af. Want je ademt langs dezelfde weg. Waw! Een luchtpijp, longen en véél bescherming in de vorm van een borstbeen en ribben. Fascinatie alom. En gegiechel met mama die een poep tekent om te tonen waar het eten dan uiteindelijk wel naartoe gaat. ‘Mama toch.’  
Als je 8 bent zit de wereld vol dingen die je nog moet ontdekken. En zij (en wij) vinden dat allemaal heerlijk. Want ze zit vol vragen, gedachten en voorkeuren. Ze ontrafelt het woord ‘boezemvriendin’ en vindt het vreselijk dat Angelica uit haar klas zelfs geen centen heeft om eten te kunnen kopen. Ze danst en zingt alsof ze in studio van Ketnet staat. Ze zou dat zo graag eens doen, zegt ze. Maar beschaamd, mama. Beschaamd dat ik zou zijn. Soms kan ik haar niet doorgronden. Maar daar heeft ze haar geheim dagboek dan weer voor. Voor haar diepste gedachten.

Mouwenplezier en stuutjes

March 15th, 2008

clarisse-eet-stuutje.jpgclarisse-bij-moedertje.jpg

Na groentenpap én sedert een week of twee ook fruitpap, at Clarisse vandaag voor het eerst een stuutje. Het korstje van een bruine boterham. Na enkele seconden zat het in haar mond, na enkele minuten was het opgesabbeld. En nu heerst er hevig protest want ze wil nog een korstje.

Niet zo lang geleden hebben we ontdekt dat mouwen mateloos interessant kunnen zijn. De Hema heeft leuke hemdjes, met bedrukte mouwen, en Clarisse beleeft daar ont-zettend plezier aan. Maar top is deze kimono, die we cadeau kregen van E en W, toen ze net geboren was. De mouwen zijn bedrukt met bloemen en prints, en ze vindt hem heerlijk. Maar alleen vandaag is er meer interesse in dat hompje brood in haar handje, dat ze langzaam binnensabbelt. Kleintjes worden groot, ook hier in ons huis.

Huis-werk

March 14th, 2008

Er bestaan heel simpele zaken die het huishoudelijk leven een stuk gemakkelijker maken. Het gaat vaak over kleine, banale voorwerpen. En toch.
Een klein bekertje, om het waterreservoir van het strijkijzer op te vullen. Ik doe dat nu goed-komt-het-uit, en ik doe dat al heel lang, dus ik ben er al bedreven in. Maar toch. Een klein onnozel bekertje. Ik moet het mij dringend eens aanschaffen.

Want ik heb een poetsvrouw. Een mega-echte. Die ook bij de buren poetst. En nog wat tijd over heeft. ‘t Schijnt een goede te zijn. En in afwachting van haar eerste komst, ben ik mijn huis aan het poetsen. Zo in hoekjes en kastjes en plaatsen waar ik niet kom wegens geen tijd. Poetsen voor je poetsvrouw komt. Vreemd, eigenlijk. Maar het vooruitzicht maakt me blij, en geeft me weer wat huishoud-energie. Ik neem alvast wat afscheid van mijn strijk, want het wordt hopelijk de laatste in lange tijd.

March 13th, 2008

Hoe erg gelukkig kan een kind zijn als haar leven bestaat uit slapen, lachen, eten en kraaien?

Héél erg gelukkig, zouden wij zo durven zeggen.

Ewel, zo’n gelukzakje hebben wij hier op onze schoot zitten deze week. Ze is altijd vrolijk, maar deze week nog net iets meer.

MOS

March 13th, 2008

Milieuzorg Op School. Kinderen sensibiliseren alert om te gaan met afval en energieverbruik. Daar staat MOS zowat voor.
Ik juich de campagne toe. Ik ben voor, echt waar. Ik heb plastieken doosjes om fruit en koeken in op te bergen, zodat ik minder indviduele verpakkingen koop. Op die doosjes staat in koeien van letters ANOUK.
En toch verdwijnen ze elke keer weer. Ik heb er al 45 of zo gekocht, en ik begin me ernstig zorgen te maken over de doosjesdief op ‘t Crombeen. En over de grote hoeveelheden plastiek die ik koop. Ik probeer het nog één keer, met nieuwe doosjes uit de Wibra én uit de Delhaize. Daarna krijgt Anouk enkel nog appels mee. Ongeschild. Met enkel een klokhuis als afval.

Nachtelijk

March 9th, 2008

* Ik bak liever quiche met peer en blauwaderige kaas, dan dat ik mijn keuken kuis.
* Ik gebruik liever mijn handen en mijn Kenwood die ik van mijn mama (bijna cadeau) gekregen heb, dan dat ik brood in de machine bak.
* Ik ben ‘s morgens liever moe en versleten, dan dat ik vroeg in mijn bed kruip.

(Dat laatste is een stoere stelling die ik enkel ‘s avonds laat en ‘s nachts durf te roepen. ‘s Morgens piep ik het omgekeerde.)