oooo, nantje

December 19th, 2007

als ik thuis kwam zij mama nantje hu, wie is nantje wat is nantje hu, een handje nantje haar lingker handje gelukig.

Tjooln

December 19th, 2007

Deze morgen:
– te voet naar school
– om krant en een kop koffie bij Luc
– van daar naar het ziekenfonds, papieren zwangerschapsverlof
– van ziekenfonds naar vakbond
– van vakbond naar Delhaize
– van Delhaize naar kinderboekenwinkel
– van kinderboekenwinkel naar de belastingen
– van de belastingen langs de dokterspraktijk
– van de dokterspraktijk naar de apotheker
– van de apotheker naar huis
– thuis een hoop huishoudelijk werk dat lief op mij lag te wachten
– het is nu nog maar net middag en binnen 2 minuten komt dochterlief thuis en ze wil een hele namiddag knutselen

(werken lijkt mij soms minder druk dan thuiszijn…)
(Ledeberg heeft een hoop diensten in petto, aangenaam als je alles te voet doet)

Nandje

December 18th, 2007

Clarisse heeft vandaag haar handje ontdekt. Haar linkerhand. We hebben hem Nandje gedoopt, deze avond. Ze kijkt hem voortdurend aan, en stopt hem dan gretig in haar mond. Niet alleen de duim, maar ook alle andere vingertjes.
‘t Is een vreemd handje, ons Nandje, want het ziet altijd paars en heeft meestal ijskoud. Niet erg, zegt de dokter, extremenkoude heet dat.
En dat hebben we dan ook weeral geleerd vandaag.

Sjoef

December 17th, 2007

Sjoef is een cafébeest. Zo’n echten. Zo’n madam van een hond.

Zo één die vindt dat alles in de Fabula van haar is.

Zelfs de stoelen. Zelfs de stoelen waar mensen op zitten. Ze duwt ze elegant aan de kant, die mensen. Net tot ze op haar gemak zit, zo met haar poep tegen de chauffage. En als die persoon dan nederig op de volgende stoel gaat zitten, palmt Sjoef die stoel ook in.

‘t Is een rare, die Sjoef.
Maar het is wel altijd aangenaam om haar te zien.

Lichtspel

December 16th, 2007

100_1847.jpg

Licht en zijn spel werkt ont-zet-tend fascinerend op onze jongste.
Licht van in kerstboomlichtjes.
Licht van in zonlicht dat speelt op onze kartonnen Dikke Dollie in de living
Licht van in nachtlicht en rolluik
Licht van in kaarslicht
Licht van in vederlichte vleugels van kitscherige engeltjes op onze schouw

Huiswerk

December 16th, 2007

Het tweede weekend op een rij: huiswerk.
Niet een klein beetje, maar veel. ‘t Kan zijn dat het nodig is met de toetsen die bezig zijn, maar toch. Woensdag en weekend zijn naar mijn mening huiswerk-vrij. En ik méén het.
Als de lestijden ovderdag én de maandag, dinsdag en donderdagavond niet voldoende zijn, dan schort er volgens mij iets aan het onderwijssysteem.
Onze dochter scoort meer dan gemiddeld op school, daar zal het dus ook niet aan gelegen zijn. En oefening baart kunst, ik weet het wel. Maar die drie avonden per week zijn blijkbaar niet genoeg.

Ze zit hier te zwoegen, telt de kolommen die ze al gemaakt heeft en doet een vreugdedansje: ‘Joe-hoe! Nog acht kolommen!’
Hoe zit dat dan met kinderen die het minder vlot snappen? Of met ouders die het niet allemaal begrijpen? Met mama’s/papa’s die werken in het weekend?

De inzet van ouders bepaalt voor een niet te verwaarlozen deel het rapport van een kind. Ik zie het hier thuis: deze trimester was mijn inzet wat kleiner, met de baby en de veranderende situatie hier, en dat voel ik bij onze dochter. Dat extraatje, dat duwtje dat ik normaliter meegeef, dat haar gemiddelde hoog houdt, zit er nu niet in. Bedroevend, echt waar, want niet elke Vlaamse leerling heeft een ouder die over de capaciteiten/wensen/zin beschikt om zijn kind elke avond bij te staan. En dat heeft niet altijd met ‘willen’ te maken.

Dit neigt naar stress, durf ik te denken, al weet ik niet of die misplaatst is. Heeft een kind van 8 jaar nood aan stress? Of moet je het doorzetting noemen? Is het eerder karaktervorming? Presteren kinderen die zeer regelmatig werken beter in de toekomst? Moeten we Anouk een vorm van streberigheid bijbrengen, die ze later nodig zal hebben in haar professioneel leven?

Slekke

December 16th, 2007

Slekke van ons, dat is dé Slekke. Er zou er nog ergens één rondlopen in Gent, maar de onzen, dat is de echten. Hij heeft het mij zelf verteld. En het werd van alle kanten bevestigd.

‘t Is Jan zijnen goeien moat dat, Slekke. Bovendien is het zijn vrijdagavond-compagnon, en onze vaste gast op Kerstavond.

We zullen hem dit jaar eens wat extra verwennen, want ik heb hem veel te weinig gezien.
‘t Is één van die avonden in het jaar die we koesteren. Los van alle kitsch die rond deze periode hangt.
Joe-hoe, we zien al uit naar zijn komst.

clarisse s' zus

December 15th, 2007

sins mijn zus geboren is (clarisse)  is alles verandert kleine kleertjes (schoentjes) eerste flesje en veel meer . een speel kameraatje is ze echt zo leuk is ze echt

kussen van anouk voor mijn liefstekleine zus (clarisse)

Gent

December 14th, 2007

Gent deed deugd voor ons hart vandaag.
Want Jan had vandaag zijn tweede dag verlof van heel het jaar, en we hebben het er ons van gepakt.
Het was een beetje wandelen, een beetje mijmeren, een beetje eten en een beetje drinken.

En vooral heel veel babbelen en genieten van de mooiste stad van het land.
We krijgen er maar niet genoeg van, ook niet na tien jaar.

Seksonderbroek

December 13th, 2007

– Mama, wat is een seksonderbroek?
– Wat bedoel je?
– Ik weet het niet. Jonas* zijn mama heeft voor haar verjaardag een seksonderbroek gekregen.
– Ah, leuk.
– Dan weet je wel wat een seksonderbroek is, hé, mama, als je dat leuk vindt.
– Nee, Anouk, ik bedoel dat ik het leuk vind dat die mama cadeautjes krijgt.
– Amai, ik zie die mama al met haar seksonderbroek mama. Ik zou moeten lachen.
– Hm. Kan ik begrijpen, schatje.

(* Jonas is echt, maar zijn naam niet. Wat zou je willen.)